Interview Bouwkeet 10 jaar Astrid & Kamini

Tien jaar Bouwkeet: een warm welkom begint bij de deur

Astrid en Kamini werken allebei al vanaf de beginperiode bij Bouwkeet. Astrid begon als vrijwilliger en is nu programma- en werkplaatscoördinator. Kamini is host en vrijwilligerscoördinator en houdt zich onder meer bezig met registratie, toezicht en veiligheid. Samen groeiden ze mee met de organisatie.

Hoe kwamen jullie bij Bouwkeet terecht?

Kamini: Ik zag een vacature voor host, solliciteerde en werd aangenomen. Toen ik begon, was de verbouwing nog bezig. De directeur liet bouwtekeningen zien, maar ik kon me nog nauwelijks voorstellen hoe het eruit zou gaan zien.

Astrid: Ik liep hier vaak langs en zag naaimachines voor het raam. Dat maakte me nieuwsgierig. Ik zocht vrijwilligerswerk en klopte aan. Uiteindelijk hielp ik met de website, evenementen en workshops. Mijn eerste betaalde klus was het organiseren van de opening.

Wat herinneren jullie je van de eerste deelnemers?

Kamini: We stonden gespannen buiten te wachten op de eerste schoolgroep. Ik had nog geen balie, alleen een tafeltje, laptop en papier. We gebruikten buttons om bij te houden wie binnen was. Bij vertrek leverden kinderen hun button weer in.

Astrid: De werkplaatsen waren nog kaal, maar de energie was goed. Iedereen zette samen de schouders eronder. Ik voelde me meteen welkom.

Hoe groeiden jullie rollen mee?

Astrid: Ik begon met textiel en werd later werkplaatsbeheerder keramiek, terwijl ik daar nog bijna niets van wist. Ik leerde door uit te zoeken en te doen en volgde later ook een keramiekopleiding. Inmiddels help ik de programma’s en werkplaatsen coördineren. Mijn baan is met Bouwkeet meegegroeid, en ik zelf ook.

Kamini: De registratie is veel makkelijker geworden. Ook krijgen nieuwe medewerkers duidelijke instructies voordat ze beginnen. Door de Bouwkeet Academie hebben begeleiders meer handvatten gekregen om deelnemers te begrijpen en te ondersteunen.

Wat leren kinderen al voordat ze de werkplaats ingaan?

Kamini: Bij de balie begint het al: elkaar begroeten, afspraken maken, op tijd komen en afbellen als je niet kunt. Kinderen nemen verantwoordelijkheid voor hun deelname. Bouwkeet gaat over veel meer dan iets moois mee naar huis nemen.

Welk moment blijft bijzonder?

Astrid: Als het lampje aangaat: kan ik dit echt zelf maken? Je ziet verwondering en zelfvertrouwen ontstaan.

Kamini: Een kind dat met een zelfgemaakt tafeltje en een enorme glimlach naar buiten loopt. Meteen aan de ouders laten zien: kijk wat ik gemaakt heb. Dat blijft mooi.

Wat hopen jullie voor de toekomst?

Astrid: Dat we kunnen blijven groeien en dit op meer plekken mogen delen.

Kamini: We krijgen ook vragen van mensen buiten de wijk. Je zou zo’n plek aan ieder kind gunnen.

Achter ieder zelfgemaakt werkstuk staan ook mensen die zorgen dat je welkom bent en veilig kunt ontdekken.

Dit interview is ingekort en geredigeerd op basis van het videogesprek.